Zomerborrel bij SONSBEEK ’16

Op donderdag 7 juli 2016 luidden we de zomer in met onze borrel. CKA was trots om aan te schuiven bij SONSBEEK ’16: transACTION. Deze internationale tentoonstelling vindt van 4 juni tot en met 18 september plaats in Park Sonsbeek, de stad Arnhem en Museum Arnhem. Op ons programma stond een rondleiding en we sloten af in de tuin van parkwachter Jeroen Glissenaar waar voor ons gekookt were door Edwin Florès.

Top. Hou deze opzet erin!

De eerste CKA-fluistersessie op 22 november jl. was spraakmakend. In een kleine groep kwamen we bij elkaar n.a.v. de zaak Brandon. Marjoleyn Vreugdenhil, in die tijd persvoorlichter bij de ‘s-Heeren Loo groep, nam ons mee in haar relaas over zorgen om zorg. ‘Top. Een echt kwalitatieve aanvulling op de programmering! Kennisdeling en relaties bouwen in intieme setting, geheimhouding verplicht. Met echt openheid van mens en zaken!’ volgens CKA-lid Jeannette Eygenraam. ‘Hou deze opzet erin!’ liet CKA-lid Eefje Aerts ons weten. Zodra het CKA-kernteam een geschikt onderwerp tegenkomt, dan nodigen wij je uit om, achter gesloten deuren, getuige te zijn van een bijzonder relaas.

Fluister je mee? |
Tijdens de vergaderingen van het CKA-kernteam stellen wij onszelf grote, maar vooral kritische vragen: is het nog van deze tijd om de bijeenkomsten te organiseren zoals wij dat doen? Wat moet er op de schop? Of hoe geven we onze leden een schop? Vrees niet: wij zijn niet baldadig. Maar we willen graag prikkelen. Hoe we dat moeten doen? Ook daar buigen we ons over.

Daarom organiseren we fluistersessies: tijdens deze sessies willen we méér dan het succes te weten komen. Hoe leerzaam en spannend is het om ook iets over de missers te weten te komen. We gaan dus op zoek naar de scherpere randjes.

Vlogger gezocht!

Heb je ervaring met vloggen? En heb je zin om te vloggen over de bijeenkomsten van de Communicatiekring? Dan hebben we jou nodig.

Wij organiseren zo’n 8 bijeenkomsten per jaar. Die bijeenkomsten worden steeds interactiever. Een ‘verslag’ op de website past naar ons idee niet meer bij deze tijd en bij het karakter van die bijeenkomsten. Wij denken dat een vlog daar beter bij past.

Denk jij dat ook en heb je daar ideeën over en ervaring mee? Reageer dan snel. Wat vragen we in ieder geval:

  • Dat je per bijeenkomst een vlog van zo’n 2 – 3,5 minuut oplevert
  • Dat die vlog ongeveer een week na de bijeenkomst beschikbaar is
  • Jouw creatieve invulling, want je bent hier beter in dan wij….
  • Bij voorkeur dat je lid bent van de CKA
  • Een prijsindicatie, want voor jouw professionele inzet betalen we gewoon. Maar stiekem rekenen we op een vriendenprijsje, want jij krijgt een mooi ‘podium’ voor jouw werk.
  • Enne… we zoeken echt niet alleen maar door de wolgeverfde professionals. Begin je net, reageer dan ook gewoon.

Zin in?
Mail je voorstel dan naar Thijs of bel hem op 06 – 41118580 als je vragen hebt.

Communicatie over Vluchtelingen | 2 maart

Een actueel onderwerp waarmee je je al heel gauw op glad ijs begeeft. Manische berichtgeving, stemmingmakerij, populisme, welk standpunt neem je in? Hoe lukt het Arnhem voor Vluchtelingen en Welkom in Arnhem het hoofd koel te houden, waar de landelijke media dat niet kan (of wil)? Waar lopen ze tegen aan?

Ben jij ook benieuwd of zij speciale gaven hebben, super-communicatie-experts zijn of gewoon nuchter blijven? Kom dan naar de aankomende bijeenkomst van de CommunicatieKring Arnhem op woensdag 2 maart.

Bijeenkomst: Communicatie over/met Vluchtelingen
Datum: Woensdag 2 maart
Locatie: ’t Huiskamercafé van ’t Huukske
Aanvang: 19:30 (inloop vanaf 19:00)
Gastsprekers:
Mariël Hutten namens ‘Arnhem voor Vluchtelingen‘ (intitiatief gemeente en coa)
Niels Drieënhuizen namens ‘Welkom in Arnhem‘ (burgerinitiatief)
Catering: the Syrian Cooks, Feras Joumaa en zijn team
Er is plek voor 35 mensen; geef je snel op!

Media Villa | 26 januari | Een fancommunity voor NOC*NSF

Kort voor de Olympische Spelen lanceerde NOC*NSF de eerste app gericht op de Olympische en Paralympische Spelen. Hiermee werd een nieuwe weg ingezet waarbij steeds meer consument-/fangericht vanuit NOC*NSF werd gecommuniceerd. Mark Stokmans neemt ons tijdens Media Villa Arnhem op dinsdag 26 januari mee met de ontwikkelingen van het NOC*NSF in het ontwikkelen van het TeamNL platform. Meld je aan via MeetUp. (En je weet het: CKA is partner van Media Villa Arnhem, dus de eerste 20 aanmeldingen vanuit CKA hebben voorrang.)

Communicatiekronkel 6 – Tring trinnggg collectebuzz

De telefoon gaat. ‘We hebben uw nummer uit het telefoonboek en we weten in welke straat u woont. Wij willen u vragen of u in uw straat wilt collecteren. Onderzoek wijst namelijk uit, dat collecteren door ‘bekenden’ effectiever is, dan door vreemden.’

Hmmm. Ik heb zó’n medelijden met mensen die collecteren en ik vind het nóg vervelender om midden op straat te worden aangesproken voor enquêtes. Ik heb al snel het idee dat ik jaren ergens aan vast zit en dat het mij vervolgens heel veel tijd kost om iets te annuleren. Liever stop ik snel een paar euro’s in een gleuf en hoop ik daarna nooit meer iets van deze organisatie te horen. Maar steeds vaker hoor ik: ‘Nee sorry, dat kan niet, wij mogen geen contant geld aannemen, u dient ons eenmalig te machtigen.’ En dat doe ik dus nooit meer. Na drie telefoontjes en drie e-mails om een eenmalige machtiging te annuleren ontvang ik nog steeds bedelbrieven van die organisatie. Ik-ben-er-klaar-mee.

Maar dit blijkt een vrij simpele, overzichtelijke procedure te zijn: de straat door, bij ieder huis aanbellen, een korte introductietekst en via de overkant van de straat weer terug. Het gaat om een landelijk goeddoel, dat wordt ondersteund door een plaatselijke zorginstelling en aangezien het er in de zorg zwaar aan toegaat. Ook is het meiske aan de andere kant van de telefoon uiterst vriendelijk; zij is stagiaire en mijn hart breekt bij het idee dat zij niet genoeg collectanten vindt. Voordat ik het mij realiseer, zeg ik volmondig: ‘Ja hoor prima, ik doe mee.’

Ik fiets ‘de berg op’ om in een buurthuis de collectebus op te halen. Helaas, op donderdag is er niemand aanwezig. (Dat stond duidelijk in de brief vermeld, volgende keer beter lezen.) De volgende dag revanche. Een prachtige bus met zo’n zegel en een legitimatiekaart met daarop mijn naam en adres. Ik bepaal mijn strategie en besluit om na etenstijd, zo tussen 18.30 en 20.00 uur, mijn route te doen. En het gaat verbazingwekkend goed. Na vier jaar de hond uitlaten ken ik veel mensen van zien, en zij mij. Dus dat scheelt. Hoe wonderbaarlijk: iedereen geeft. Iedereen? Nou bijna. Een buurtbewoonster begint een heuse tirade: ‘Waar zie je mij voor aan? Wat een onzin! Denk je dat ik gek ben of zo? Al dat geld verdwijnt als sneeuw voor de zon. Als het überhaupt al bij die organisatie terecht komt. En weet je wat er vervolgens gebeurt? Dan gaat de directie er mee aan de haal.’ Ik vond haar er altijd al zo creatief en eigenwijs uitzien; dat laatste klopt, maar creatief met taal is ze in ieder geval niet. Wat een teleurstelling, nu moet ik mijn beeld van haar bijstellen en daar was het mij niet om te doen. Ik wilde gewoon, lekker simpel, met zo’n collectebus mijn plicht doen. Ik heb er spijt van. Ik-ben-er-klaar-mee.

Epiloog: Tring tringgg. Ik druk op de bel en wacht. Als ze opendoet lacht ze me tegemoet, we kennen elkaar van zien, want we komen elkaar bijna dagelijks tegen en we groeten altijd. Ik doe kort mijn verhaal en ze vraagt: ‘Kun jij je identificeren?’ ‘Maar natuurlijk, kijk maar, ik heb een legitimatiekaart bij me.’ ‘Ja da’s allemaal leuk en aardig, maar hoe weet ik zeker dat jij dit bent?’ Ik zeg tegen haar dat ze niet verplicht is om iets te geven, dus dat ik het geen probleem vind om door te lopen. Ze antwoordt kordaat: ‘Dat lijkt mij een goed plan’. Nogmaals: Ik-ben-er-klaar-mee.

Evert Burggrave is voorzitter van Communicatiekring Arnhem en is manager public relations en marketing bij Introdans. Met enige regelmaat laat hij zich inspireren door thema’s en activiteiten van CKA. Deze editie: de sessie met Jeugdcultuurfonds.

MediaVilla | 31 mei | De toekomst van mobiliteit

Op 31 mei neemt MediaVilla een kijkje in de toekomst en wat de rol van de fiets kan zijn in de mobiliteitsketen, hoe we apps en nieuwe technologieën kunnen gebruiken en hoe we kunnen zorgen dat mensen hun gedrag ook aanpassen ten gunste van de fiets. Met Raymond Gense van PON (importeur van Volkswagen), Maud de Vries (Cycle Space Amsterdam) en Gerard Tertoolen (‘de Verkeerspsycholoog’).

Goed nieuws: het gebruik van de fiets neemt snel toe, zowel in aantallen als in gereden kilometers. Het is echter niet alleen maar goed nieuws wat we horen. Files op de fietspaden, overvolle stallingen en wildparkeren in de binnensteden. En dat terwijl iedereen net begint in te zien dat de fiets het ideale smeermiddel is voor de stedelijke mobiliteit.

CKA is partner van de MediaVilla-bijeenkomsten die iedere laatste dinsdag van de maand plaatsvinden in Stadsvilla Sonsbeek. Aangezien deze bijeenkomsten in ‘no time’ zijn volgeboekt, reserveerden wij voor CKA-leden 20 plaatsen. Als jij je aanmeldt voor een bijeenkomst en je komt onverhoopt op een wachtlijst, dan kan dit betekenen dat jouw aanmelding alsnog wordt gehonoreerd. Het enige wat jij hoeft te doen: meld je aan via MeetUp (ook indien er al een wachtlijst is) en vermeld altijd ‘CKA’ in je profiel.

 

Communicatiekronkel 5 – de scheidslijn

In Communicatiekronkel 1 schreef ik over de Facebook-perikelen van mijn moeder (inmiddels 75, drie jaar actief). We zijn intussen een jaar verder en ik vond dat het goed ging. Haar irritaties over deze nieuwe vorm van communicatie en wat dit met zich meebrengt, leken naar de achtergrond verdwenen te zijn.Alhoewel, ze vraagt nog wel eens aan mij of ik op mijn iPad ook zoveel recepten, ‘honderden’, uit de Allerhande heb staan. Dan antwoord ik braaf en geduldig: ‘Die staan niet op jouw iPad, maar op het internet.’ Waarop ze mij net iets te hard, smalend uitlacht: ‘Hoe kom je daar nu bij? Ik heb helemaal geen internet op mijn iPad!’. Haar profiel op Facebook noemt ze nog steeds ‘mijn website’, en dat laat ik zo. Ik kan haar geen ongelijk geven, want Facebook lijkt ook wel wat op een website. Zij realiseert zich niet dat het een sociaal netwerk is en daardoor kan ik me haar reactie ook wel voorstellen, dat zij niet wil dat al die mensen zich met haar profiel bemoeien. ‘Die mensen moeten van mijn website afblijven.’

Onlangs is ze lid geworden van een Facebookgroep waarop oude foto’s van het Zeeuws-Vlaamse stadje waarin zij woont te zien zijn. Het verheugde mij dat ze in staat was om reacties te plaatsen en dat ze hierdoor in contact kwam met oude bekenden. En toen ging het weer even mis: ‘Als ik naar Oud-Hulst ga (red. zo heet die groep) dan komt er ineens een bericht van een plaatselijk restaurant voorbij, en dat wil ik niet.’ Ik krijg vervolgens maar niet uitgelegd hoe dat werkt. Ze is en ze blijft van mening dat dat restaurant daar ‘niets te zoeken heeft’. En haar mening zet ze nog eens extra kracht bij door te stellen dat die restauranteigenaar een irritante man is, dus dat ze met hem al helemaal niets te maken wil hebben. Ook deze zomer nog zakte mijn euforie weer danig omlaag. Haar zus (mijn tante Clara, inmiddels 91, drie jaar actief) zag Facebook wederom somber in. Als dan eindelijk na lang wachten haar computer was opgestart (mijn moeder: ‘Zij doet het dus nog op een heel ouderwetse manier, want ik heb wel een tablet, en zij dus niet.’) dan constateerde ze dat haar hele ‘website’ in de war was. Maar mijn moeder wist direct waar dat aan lag: ‘Kijk, ik heb dus een tijdlijn. Volgens mij heeft tante Clara geen tijdlijn.’ Waarop ik zeg: ‘Nee nou wordt-ie fraai, iedereen met een Facebookprofiel heeft een tijdlijn en tante Clara is de enige op de wereld die er geen heeft!’. Waarop ze me wijs en vooral spottend aankijkt: ‘Ja maar ventje, ik denk dat ik wel degelijk gelijk heb hoor, want zij heeft altijd van die aparte dingen, zij is haar hele leven al eigenwijs en dat zal altijd zo blijven.’

Hugo Borst schrijft ook over zijn moeder, maar dan wekelijks, in een regionaal dagblad. Zijn moeder is dement en hij beschrijft het proces van bijna afscheid nemen en toch nog kunnen zorgen. Onlangs schreef hij vanaf zijn vakantieadres in Portugal, vanuit het huis van zijn beste vriend. Vorige week – toen ik de eerste letters van deze kronkel typte – was ik ook in Portugal. Er lag daar een Nederlandse krant op tafel en ik las de column van Hugo daar nog eens opnieuw, toen de nieuwe vriendin (71, drie jaar actief) van mijn schoonvader (89, drie jaar actief) zei: ‘Die column heeft hij hier, in dit huis geschreven.’ Ik keek verschrikt om mij heen, op zoek naar een verborgen camera. Ik dacht dat ik voor de gek werd gehouden en dat er meerderen over mijn schouder meekeken. ‘Zonder gekheid’, zei ze, ‘Hugo is hier kind aan huis, hij is de beste vriend van onze Pim.’ Daardoor werd dat huis in Portugal een soort glazen huis: diverse werelden kwamen onverwacht samen. Hoe klein is de wereld? Hoeveel handen moet je schudden om de president van Amerika te bereiken? En vooral: wat is de scheidslijn tussen publiek domein en tijdlijnen?

Evert Burggrave is voorzitter van Communicatiekring Arnhem en is manager public relations en marketing bij Introdans. Met enige regelmaat laat hij zich inspireren door thema’s en activiteiten van CKA. Deze editie: het thema van de zomercolleges van CKN.